Wzdęcia brzucha.

Wzdęciem brzucha, (bębnicą) nazywamy wzmożoną ilość gazów (wiatrów) w obrębie przewodu pokarmowego. Odczuwa się wtedy nadmierną pełność w jamie brzusznej, rozdęcie i rozpieranie brzucha, połączone z bolesnymi, często napadowymi skurczami jelit, dusznością i bolesnością w klatce piersiowej przy głębszych oddechach, ponadto często z głośnym kruczeniem i przelewaniem w jamie brzusznej oraz nadmiernym oddawaniem gazów. Wzdęcia są bezwzględnie zaburzeniem pracy układu pokarmowego i mogą dokuczać każdemu bez względu na wiek. Często wzdęcia diagnozuje się już u noworodków.

Średnio w jelitach każdego człowieka mieści się mniej więcej 200 ml gazów. W ciągu doby wydalanych jest ich około 600 ml. Gazy, które powstają w jelitach to dwutlenek węgla, metan oraz wodór. W mniejszych ilościach w skład wchodzi również azot, siarkowodór oraz amoniak. Główną przyczyną powstawania wzdęć jest także zbyt wolne bądź zbyt szybkie trawienie pokarmu. Jeśli jest zbyt wolne ulega fermentacji, a w jego procesie uwalniają się dodatkowe gazy. Wzdęcia powoduje również zła dieta, szczególnie spożywanie produktów, ciężkostrawnych jak fasola, kalafior, kapusta. Te szczególnie zalegają w jelitach ulegając fermentacji. Na nasz przewód pokarmowy źle wpływa również żucie gumy czy picie w trakcie spożywania posiłków. Najczęściej wzdęcia powodują napoje gazowane, ale również te z kofeiną. Cierpiący na tę dolegliwość może być również uczulony na laktozę, która obecna jest w dużych ilościach w nabiale. Gazy mogą pojawić się również wskutek upośledzenia niezbędnych składników trawiennych – gdy brakuje enzymów trawiennych cały proces zostaje spowolniony. Wzdęcia występują również w czasie wzmożonego przemęczenia i stresu – choroby ośrodkowego układu nerwowego mogą być ich bezpośrednią przyczyną.

Jak uniknąć zaparć.

Skuteczna strategia walki z zaparciami po­le­ga przede wszyst­kim na zmia­nie na­wy­ków ży­wie­nio­wych. Na­le­ży przyj­rzeć się swo­je­mu menu i za­stą­pić pro­duk­ty sprzy­ja­ją­ce za­par­ciom ta­ki­mi, któ­rych efekt spo­ży­wa­nia jest od­wrot­ny. Być może nie uda się to od razu, dla­te­go trze­ba uzbro­ić się w cier­pli­wość i wy­zna­czyć sobie plan stop­nio­we­go wpro­wa­dza­nia zmian. Odpowiednia dieta bogata w błonnik to kluczowa rzecz jeśli chcemy uniknąć zparć. Warto jest zwrócić uwagę na to kiedy się wypróżniamy. Idealnym czasem na to jest poranek, ponieważ w tym czasie jelito grube wykazuje się największą aktywnością. Kategoryznie nie wolno powstrzymywać porannego stolca . Wtedy bowiem zanika ten naturalny odruch, a największa aktywność jelit tuż po przebudzeniu nie jest wykorzystywana. Jeśli więc taki nawyk nie występuje, warto go wytworzyć. I na to są bowiem sposoby. By jeszcze bardziej pobudzić do pracy jelito można wypić rano szklankę wody z sokiem z cytryny. Jeśli wcześniej wymoczymy w niej jeszcze suszone śliwki, efekt będzie piorunujący. Trzeba pamiętać przede wszystkim, by jeść produkty bogate w błonnik. Regulator pracy jelit jest w kaszy, owocach warzywach i innych produktach. Unikać należy natomiast jasnego pieczywa, czekolady i innych słodyczy, ryżu, mocnej i słodzonej herbaty, a także kakao. Niemal nikt nie zwraca na to uwagi, ale nie mniej ważne od tego co jemy, jest fakt jak jemy. Pożywienie musi być dokładnie przeżute. Pracę jelit ułatwia też aktywność fizyczna. !  Regularna aktywność fizyczna, przez co najmniej 30 minut dziennie, taka jak energiczne chodzenie, może sprzyjać regularnemu rytmowi wypróżnień. Sprzymierzeńcem zaparć jest natomiast stres. Głównie dlatego, że z tego powodu nieświadomie spinamy mięśnie. Należy więc je sukcesywnie rozluźniać – podczas gorącej kąpieli, masażu czy spaceru w lesie. A najlepiej po prostu nie przejmować się rzeczami, na które nie mamy wpływu. Jeśli jednak problem zaparć utrzymuję się zbyt długo i nie jesteśmy sobie poradzić z tym sami domowymi sposobami na własną rękę należy udać się do lekarza.

Domowe sposoby na zaparcia.

Zaparcia to problem powszechny, często bagatelizowany. Domowe sposoby i preparaty kupowane w aptece bez recepty mogą pomóc skutecznie go rozwiązać. Jednak najważniejszym elementem leczenia zaparć jest zmiana diety na taką, która zawiera dużo błonnika. Zaparcia to najczęściej wynik zbyt małej ilości ruchu oraz niewielkiej ilości błonnika i płynów dostarczanych organizmowi. Jeśli problem z zaparciem jest chwilowy, z powodzeniem możemy zastosować kilka domowych sposobów, które szybko zlikwidują problem. Kawa, suszone śliwki, rodzynki, daktyle, figi skutecznie wspomagają perystaltykę jelit. W domowym leczeniu przewlekłych zaparć pomocne są kiszonki, szczególnie kiszona kapusta, która zawiera duże ilości błonnika. Swój smak zawdzięczająca fermentacji, w której biorą udział żywe kultury bakterii. W naszym organizmie poprawiają one trawienie i dostarczają witamin z grupy B. Kiedy myślimy o oczyszczeniu, skorzystajmy również kuracji sokiem z kiszonej kapusty. Warto wypijać szklankę napoju raz dziennie na czczo. Pomoene jest siemię lniane, zaparzone wydziela gęsty śluz. Wystarczy łyżkę siemienia zalać wrzątkiem, odczekać 2 godziny i gotowe. Aby wyregulować działanie układu pokarmowego najlepiej przyjmować taki napar regularnie – codziennie przez snem. W ten sposób na stałe pozbędziemy się kłopotów z zaparciami. Poza tym należy pić co najmniej 1,2 litra płynów dziennie i zwiększyć tę ilość, gdy zaczniesz włączać do swojej diety więcej błonnika, aby uniknąć wzdęć i wiatrów. Owoce i soki owocowe zawierające sorbitol, takie jak morele i suszone śliwki, mogą pomóc w zapobieganiu zaparciom i ich leczeniu. Powodują one zwiększenie objętości resztek pokarmowych i przynoszą ulgę w zaparciach, ale trzeba je wprowadzać do diety stopniowo, tak by organizm mógł się przystosować i by uniknąć wzdęć i wiatrów. Więcej ruchu!  Regularna aktywność fizyczna, przez co najmniej 30 minut dziennie, taka jak energiczne chodzenie, może sprzyjać regularnemu rytmowi wypróżnień.

Leczenie zaparć

Leczenie zaparć zależy od przyczyny, wagi i czasu trwania zaparcia, to w większości przypadków zmiana diety i trybu życia pomaga złagodzić objawy i zapobiegać nawrotom zaparć. Ważna jest przede wszystkim dieta z wystarczającą ilości błonnika (20 do 35 gramów dziennie). Pomaga ona organizmowi w formowaniu miękkich stolców o dużej masie. Lekarz lub dietetyk może pomóc w zaplanowaniu odpowiedniej diety. Jedzenie powinno składać się z wysoko błonnikowych produktów takich jak: fasola, pełne ziarna i otręby zbożowe, świeże owoce i warzywa tj. szparagi, brukselka, kapusta, marchew. Ważne jest także ograniczenie spożywania, produktów zawierających małą ilość błonnika lub nie zawierających go wcale tj. lody, sery, mięso, przetworzona żywność. Kolejną istotną rzeczą jest dostarczanie odpowiedni dużej ilości wody oraz innych płynów tj. soki owocowe i warzywne oraz lekkie zupy, nie powinno się doprowadzać organizmu do odwodnienia. Znaczna część osób cierpiących na łagodne zaparcia nie potrzebuje środków przeczyszczających, jednak mogą one pomóc niektórym osobom, u których zmiana stylu życia i diety nie przyniosły oczekiwanych rezultatów, lekarz może zalecić przyjmowanie przez określony czas leków przeczyszczających lub też zastosowanie lewatywy.

Objawy zaparć.

Zaparcia to najczęściej wynik zaburzeń defekacji. Nieraz osoby cierpiące na zaparcia ignorują parcie na stolec, w związku z czym dochodzi do zaburzeń defekacji, co z kolei prowadzi do zaparć. Do zaparć dochodzi, gdy za dużo wody jest odciągniętej od stolca, bądź mięśnie zbyt wolno przemieszczają resztki pokarmowe w stronę odbytnicy. Zaparcia są coraz bardziej powszechnym problemem. Problem zaparć bardzo często dotyka kobiet, osób starszych, prowadzących siedzący tryb życia, kobiet w ciąży i dzieci. U mężczyzn zaparcia występują o wiele rzadziej. Zazwyczaj powodem jest dieta pozbawiona niezbędnych składników takich jak błonnik, dieta z małą zawartością płynów oraz siedzący tryb życia. Głównymi przyczynami występowania zaparć są brak błonnika w diecie i zbyt mała ilości wypijanych płynów. Stolec formowany jest już w okrężnicy gdzie odbywa się m.in. reabsorpcja wody z masy kałowej. Jeśli w stolcu znajduje się odpowiednia ilość błonnika roślinnego, który wchłania i zatrzymuje wodę, wypróżniamy się regularnie a sama masa kałowa jest miękka i nie powoduje zaparć. Suchy stolec natomiast działa jak korek utrudniając bardzo wypróżnienie. O zaparciach mówi się, gdy: wypróżnienia następują rzadziej niż trzy razy w tygodniu, wypróżnieniom towarzyszy znaczny wysiłek, stolec jest twardy, jedno wypróżnienie, obejmuje mniej niż 30 g stolca.

Przyczyny zaparć

Ból brzucha, twardość i uczucie niepełnego wypróżnienia to objawy świadczące, że mamy zatwardzenie. Objawy te powinny nas zaniepokoić, jeśli utrzymują się przez długi czas. Zwykła częstotliwość wydalania kału to od 3 razy na dobę do 3 razy na tydzień. Powinniśmy się zaniepokoić jeśli częstotliwość spadnie poniżej 3 razy na tydzień. Przyczyny zaparć podzielić możemy na nawykowe i czynnościowe. Przyczyna tych pierwszych tkwi w naszej psychice, nieregularnym trybie życia, codziennym porannym pośpiechu lub niechęci do korzystania z publicznych toalet; Przyczyna drugich tkwi w naszej psychice, nieregularnym trybie życia, codziennym porannym pośpiechu lub niechęci do korzystania z publicznych toalet; zaparcia czynnościowe, spowodowane są zaburzeniami funkcji jelit. Cechą wielu współczesnych produktów przygotowywanych przemysłowo jest zubożenie w zawartość błonnika. Dlatego osoby spożywające głównie białe pieczywo, mięso i nabiał mogą obserwować u siebie niekorzystne tendencje w funkcjonowaniu przewodu pokarmowego. Kolejnym problemem może być zbyt mała ilość wody dostarczanej organizmowi, który szukając wszędzie jej rezerw odzyskuje ją także z resztek zalegających w jelicie. Jest to istotne szczególnie u osób starszych, ponieważ z wiekiem słabnie odczuwanie pragnienia. W tej grupie wiekowej do pogorszenia funkcji przewodu pokarmowego przyczynia się też osłabienie siły mięśni i to zarówno szkieletowych jak i mięśni gładkich zaopatrujących cewę jelita. Obniżona sprawność mięśni brzucha upośledza działanie tłoczni brzusznej niezbędnej podczas wypróżniania. Spośród wszystkich przyczyn zaparć do najczęstszych można zaliczyć ignorowanie parcia na stolec, małą aktywność fizyczną, a także niewłaściwą dietę (ubogą w błonnik i płyny).

Xenna balance na zaparcia.

Xenna balance to wyrób medyczny przeznaczony do leczenia przewlekłych zaparć. Preparat jest dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu doustnego o smaku cytrusowym i pakowany w saszetkach. W skład jednej saszetki Xenny balance wchodzi substancja osmotycznie czynna: makrogol 3350 w dawce 13,125g oraz kompleks niezbędnych elektrolitów. Lek ten jest bardzo bezpieczny i skuteczny. Xenna balance jest wskazana do leczenia przewlekłych zaparć u osób powyżej 12 roku życia. Substancja ta pozwala na uzyskanie równie satysfakcjonujących rezultatów terapeutycznych u młodzieży, dorosłych oraz u osób w podeszłym wieku. Dodatek elektrolitów w preparacie Xenna balance przeciwdziała utracie wody oraz ważnych makroelementów, do której może dojść podczas przewlekłego przyjmowania środków przeciw zaparciom. Substancję aktywną preparatu charakteryzuje wyjątkowa zdolność wiązania wody, dzięki czemu korzystnie wpływa ona na konsystencję stolca. Xenna balance działa miejscowo w obrębie jelita grubego
i nie jest wchłaniana do organizmu. Przywrócenie prawidłowego stopnia nawodnienia mas kałowych pobudza naturalne ruchy jelit oraz poprawia ich produktywność. W rezultacie przywrócony zostaje komfort oraz regularność wypróżnień.

Herbatka na zaparcia.

Ziołowe herbatki na zaparcia przeznaczone są do stosowania w doraźnym leczeniu zaparć. Należy stosować je raz dziennie, zalewając 1 saszetkę herbatki szklanką wrzącej wody i parzyć przez około 10 minut. Po tym czasie herbatka jest gotowa do picia. Zaleca się pić pół – całą szklankę naparu przed snem. Niestety, nie każdy może herbatkę na zaparcia stosować. Przeciwskazaniem do jej picia jest na przykład ciąża, laktacja, miesiączka, stany odwodnienia, niedrożność jelit, ostre stany zapalne w jamie brzusznej, czy też niezdiagnozowane bóle w jamie brzusznej. Nie powinno się także stosować jej u dzieci poniżej 12 roku życia.

Przed zastosowaniem herbatki na zaparcia dobrze jest być uświadomić sobie, że może ona spowodować działania niepożądane takie, jak bóle brzucha, biegunka, zaburzenia gospodarki wodno-jelitowej, nudności. Herbatki nie należy stosować zbyt długo, ponieważ doprowadzić można do przebarwienia błony śluzowej okrężnicy, białkomoczu i krwiomoczu, a także upośledzenia czynności motorycznej jelita grubego.

Suplementy diety na zaparcia

Suplementy diety na zaparcia mają korzystny wpływ na perystaltykę jelit. Zawierają one wysoko skoncentrowany błonnik z otrębów pszennych, które w procesie produkcji poddaje się mikronizacji, dzięki czemu zwiększa się powierzchnia czynna preparatu, a tym samym rośnie jego bioaktywność. Suplementy diety na zaparcia zalecane są wszystkim osobom którym zależy na swoim zdrowiu i usprawnieniu pracy przewodu pokarmowego. Wspomagają oczyszczanie organizmu ze złogów i toksyn, regulują perystaltykę jelit.

Podstawowy składnik tego typu preparatów, błonnik, powinien być spożywany w ilości około 11 g dziennie. Należy zatem stosować około dwóch łyżeczek suplementów diety na zaparcia dziennie. Pamiętajmy, że odczucie skutków stosowania błonnika wymaga czasu, nie łudźmy się, że poczujemy to po raptem kilku dniach. Nie powinno się przekraczać zalecanej dawki. Preparaty można mieszać z jogurtem, musli, sokiem czy też wodą. Należy wypijać co najmniej 250 ml wody lub soku owocowego na każde 5,5 g (łyżeczka) suplementu diety na zaparcia.

Tabletki dojelitowe na zaparcia.

Tabletki dojelitowe na zaparcia polecane są jako skuteczna metoda krótkotrwałego, objawowego leczenia zaparć. Wskazaniem do ich stosowania są nie tylko zaparcia, ale używane są podczas przygotowywania do badań diagnostycznych, w leczeniu przed i pooperacyjnym, w stanach wymagających ułatwienie defekacji. Przeciwskazaniem do stosowania tabletek dojelitowych na zaparcia jest niedrożność jelit, ostre stany w jamie brzusznej, choroby zapalne jelit, zapalenie wyrostka robaczkowego, a także bóle brzucha z mdłościami i wymiotami. Nie powinny ich używać także pacjenci z nadwrażliwością na którykolwiek ze składników tego typu tabletek, a także osoby odwodnione.

Tabletki dojelitowe na zaparcia takie, jak Dulcobis, Bisacodyl czy Xenna Extra Comfort przeznaczone są raczej dla osób dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Najwygodniej stosować je wieczorem, na godzinę przed snem. Leki tego typu działają po 8-10 godzinach od podania, ich działanie jest pewne, ale nie gwałtowne. Jak działają? Otóż przechodzą nietknięte przez górną część przewodu pokarmowego, a zawarta w nich substancja czynna uwalnia się dopiero, gdy tabletka trafi do jelita. Zamieszkujące jelito grube bakterie przekształcają substancję czynną zawartą w tabletce w jej aktywny metaboli, który pobudza perystaltykę jelit, uruchamia wydzielanie wody i elektrolitów do światła jelit